Ed ziet in 1941 het levenslicht in Amsterdam. Ed is getrouwd en heeft naast kinderen inmiddels ook 5 kleinkinderen, 4 jongens en een meisje.

In Amsterdam heeft Ed ongeveer 10 jaar op een ambulance gewerkt als verpleger. In 1976 is hij naar Apeldoorn verhuisd en was hij werkzaam als beheerder van een flink aantal woningen in de Maten. In die functie heeft hij vaak en veel te maken gehad met de regelgeving met betrekking tot o.a. het aanpassen van woningen.

Nadat Ed met werken is gestopt, op 64 jarige leeftijd, heeft hij zich ingezet voor o.a. de ANBO (ouderen bond). Vanuit die activiteit is Ed zich ook steeds meer gaan richten op allerlei verwante organisaties. Hieruit volgden bijna vanzelf verschillende andere dingen waarvoor hij zich met veel enthousiasme inzet. Te denken valt hierbij aan het organiseren van diverse voorlichtingsbijeenkomsten. Het meer samenwerken met diverse allochtonengroepen in het kader van integratie in de breedste zin van het woord op allerlei gebieden. Gebleken is dat de allochtone mensen vaak niet goed weten waar ze moeten zijn om gebruik te kunnen maken van allerlei voorzieningen. Voorlichting is hierbij dus belangrijk.

Ed is een echte doener, zijn lijfspreuk zou kunnen zijn: zeg mij wat je probleem is, dan los ik het op!

Ed heeft een groot netwerk binnen de gemeente Apeldoorn met als voordeel dat deuren die voor anderen gesloten blijven voor hem vaak open gaan.

Mede door zijn vroegere werkzaamheden gaat Ed zijn grootste belangstelling uit naar de onderdelen Zorg en Welzijn en Mobiliteit.

Het standpunt van Ed over deze onderdelen is dan ook, iedereen heeft recht op een goede verzorging waarbij ook tijd zou moeten zijn voor de cliënt. Ook de gehandicapte mensen moeten op een volwaardige manier aan onze samenleving kunnen deelnemen. Ed zal zich daar met veel energie voor in gaan zetten.

Bij Gemeentebelangen Apeldoorn denkt hij zich het meest nuttig te kunnen maken omdat zijn standpunten het meest aansluiten met deze partij.